Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

..
– O, to niesprawiedliwie! – przerwała Marysia zarumieniwszy się jak malina.
– To jest żołnierska piosenka – rzekł pan Woło dyjowski – którąśmy śpiewali na hibernach,
chcąc, żeby się jaka dobra dusza nad Apuestas nami użaliła.
– Ja bym się pierwsza użaliła.
– Dziękuję waćpannie. Kiedy tak, to nie mam f co dłużej śpiewać i lutnię w godniejsze ręce oddaję.
Terka tym razem nie odepchnęła instrumentu, bo
ją poruszyła liga angielska pieśń pana Wołodyjowskiego, w której istotnie było więcej chytrości niż prawdy,
więc uderzyła zaraz w struny i złożywszy buzię „w ciupo” poczęła śpiewać:
Nie kodź do lasu czypać bzu
Z nie wierz kłopcu jako www.bwin psu!
Bo każdy kłopiec ma w sobie jad,
Kiedy cię kocha, powiedz mu: „at!”
Pan Wołodyjowski tak się rozweselił, że aż się za boki uchwycił z radości i zakrzyknął:
– Wszyscyż to chłopcy zdrajcy? A wojskowi, vidaguerra moja dobrodziko?
Panna Terka silniej zesznurowała buzię i odśpiewała z podwójną energią:
Jeszcze gorsze psy, jeszcze gorsze psy!
– Nie uważaj, wasza mość, na Terkę, ona zawsze taka! – rzekła Marysia.
– Jak pewniaki !! nie mam uważać – rzecze pan Wołodyjowski – gdy całemu stanowi wojskowemu tak
szpetnie przymówiła, że ze wstydu nie wiem, gdzie oczy podziać.
– Wasza mość chcesz, żebym śpiewała, a potem sobie ze mnie dworujesz i wyśmiewasz – odpowiedziała
nadąsana Terka.
– Nie napadam ja na śpiewanie, jeno na sens dla wojskowych okrutny – odparł rycerz.

strona 110 poprzednia strona
strona 112 kolejna strona

czytasz strone nr 111
czas na gry

Gry