Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Tak czyje imię pohańbić!... Jeden Bogusław to potrafi!
– Takiego żołnierza pogrążyć!
– Słyszałem – mówił dalej hetman – iż Kmicic widząc, że nic mu tu już do roboty nie pozostaje,
do Częstochowy umknął i tam znaczne usługi oddał, www.bwin a potem króla jegomości własną piersią
osłaniał.
Usłyszawszy to, ci sami żołnierze, którzy by byli przed chwilą na szablach Kmicica roznieśli,
poczęli coraz życzliwiej się o nim odzywać.
– Kmicic mu tego nie daruje, nie taki to free bet człowiek, on się i na Radziwiłła porwie!
– Wszystkich żołnierzów książę koniuszy pohańbił rzuciwszy na jednego taką hańbę!
– Kmicic swawolnik był i okrutnik, ale nie parrycyda!
– Pomści on się, pomści!
– My go pierwej pomścimy!
rpg – Skoro jaśnie wielmożny hetman powagą swą za niego ręczy, to tak musiało być.
– Tak było! – rzekł hetman.
– Zdrowie hetmańskie!
I niewiele brakło, by i Kmicicowego zdrowia nie wypito. Lecz co prawda, odzywały się bardzo
gwałtowne pewniaki !! głosy i przeciw, zwłaszcza między dawnymi oficerami radziwiłłowskimi. Słysząc
je hetman rzekł:
– A wiecie waszmościowie, skąd mi ów Kmicic do głowy przyszedł? Oto Babinicz, goniec
królewski, wielce jest do niego podobny. Sam się w najlepsze fryzury pierwszej chwili omyliłem. Tu pan Sapieha
począł surowiej nieco spoglądać i mówić z większą powagą:
– Choćby tu sam Kmicic przyjechał, to ponieważ się nawrócił, ponieważ świętego miejsca z
niezmierną odwagą bronił, potrafiłbym go moją hetmańską powagą osłonić; proszę zatem
waszmościów, by mi tu żadne hałasy z przyczyny owego przybysza nie powstały.

strona 1204 poprzednia strona
strona 1206 kolejna strona

czytasz strone nr 1205
czas na gry

Gry