Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

„To dla mnie – pomyślał – końmi mnie każe na pal nawlec... Dla zemsty Sakowicza poświęca!”
Lecz mylił się, pal przeznaczony był przede wszystkim dla Soroki.
Przy migocących płomykach dojrzał pan Andrzej magia samego Sorokę; stary żołnierz siedział tuż
obok pnia na zydlu bez czapki i ze skrępowanymi rękoma, pilnowany przez czterech żołnierzy.
Jakiś człek, ubrany w półkożuszek bez rękawów, podawał mu w tej chwili meble kuchenne gorzałkę w płaskim
kubku, którą Soroka pił dość chciwie. Wypiwszy splunął, a że w tej właśnie chwili postawiono
Kmicica między dwoma konnymi w pierwszym szeregu, więc żołnierzysko dojrzał go, zerwał
się celeb poker z zydla i wyprostował się jakby na paradzie wojskowej.
Przez chwilę patrzyli na się obaj. Soroka twarz miał dość spokojną i zrezygnowaną, poruszał
tylko szczękami, jak gdyby żuł.
– Soroka... – jęknął wreszcie mecze Kmicic.
– Wedle rozkazu! – odpowiedział żołnierz.
I znowu nastało milczenie. Cóż mieli mówić w takiej chwili! Wtem oprawca, który podawał
poprzednio Soroce wódkę, zbliżył się do niego.
– No, stary – rzekł typy – czas na cię.
– A prosto nawłóczcie!
– Nie bój się.
Soroka nie bał się, ale gdy uczuł na sobie ramię oprawcy, począł sapać szybko i głośno, nareszcie
rzekł:
– Gorzałki jeszcze...
– Nie ma!
Nagle jeden z żołnierzy wysunął się z szeregu i podał blaszankę.
– Jest. Dajcie mu!
– Do ordynku! – zakomenderował Głowbicz.

strona 1240 poprzednia strona
strona 1242 kolejna strona

czytasz strone nr 1241
czas na gry
Jeśli znudziła cie lektura książki czas na relaks. Zagraj w gry komputerowe! Gry online są wspaniałą rozrywką ćwiczącą relaks. Grając w gry strategiczne lub gry rpg rozwijasz wyobraznie i inteligencje. Graj do rana, graj w najlepsze gry.

Gry