Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

- Wasza miłość! - krzyknął Witowski - krew się próżno leje; nie zdobędziemy tego
mostu!
- Ja też go nie chcę zdobywać! - odrzekł Czarniecki.
- Więc czego wasza dostojność chcesz! Co mamy robić?
pussycatdolls - Ku rzece chorągwiami! ku rzece! Do rzeregu waść!
Tu Czarniecki począł sypać oczyma takie błyskawice, iż Witowski cofnął się słowa nie
rzekłszy.
Tymczasem chorągwie doszły na dwadzieścia kroków do brzegu juegos de futbol i stanęły długą linią
wzdłuż koryta. Nikt z oficerów ni żołnierzy nie wiedział w pień, dlaczego to czynią.
Nagle Czarniecki pojawił się jak piorun przed frontem chorągwi. Ogień miał w licach,
piorun w celeb poker oczach. Wiatr silny podnosił mu burkę na ramionach na kształt potężnych skrzydeł,
koń pod nim skakał i wspinał się wyrzucając płomień z nozdrzy, on zaś szablę puścił
na temblak, czapkę zerwał z głowy i ze www.bwin zjeżoną czupryną, z potem na czole, krzyknął do
swojej dywizji:
- Mości panowie! Rzeką się nieprzyjaciel zastawił i drwi z nas! Morze przepłynął na
pognębienie nam ojczyzny, a myśli, że my w jej obronie blog 27 tej rzeki nie przepłyniem!
Tu czapkę cisnął na ziemię, a chwyciwszy szablę, wskazał nią na wezbrane wody. Uniesienie
go porwało, bo aż wstał w kulbace i jeszcze potężniej zakrzyknął:
- Komu Bóg! komu wiara! komu ojczyzna miła! za mną!
I ścisnąwszy konia ostrogami tak, iż rumak jakoby w powietrze wyskoczył, rzucił się w
nurty.

strona 1398 poprzednia strona
strona 1400 kolejna strona

czytasz strone nr 1399
czas na gry

Gry