Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Przybrany w
czarny aksamit i w czarny kapelusz na głowie, wyglądał raczej na uczonego astrologa lub
na medyka, i tylko złoty łańcuch na szyi oraz brylantowa gwiazda na piersiach i buława
feldmarszałkowska www.bwin w ręku zdradzały jego wysoka hetmańska szarżę.
Jadąc rzucał niespokojnie oczyma na króla, na sztab królewski, na stojące w szyku
chorągwie, po czym wzrok jego ogarniał niezmierzone tłumy pospolitego ruszenia piłka nożna i ironiczny
uśmiech ukazywał mu się na bladych wargach.
A w tych tłumach szmer rosnął coraz bardziej i słowo: „Wittenberg! Wittenberg!” -
było na wszystkich ustach.
Po chwili szmer zmienił się w pomruk www.sportingbet głuchy, ale groźny, jak pomruk morza przed
burzą. Od chwili do chwili cichł; a wówczas hen! w dali, w ostatnich szeregach, słychać
było jakiś głos perorujący. Temu głosowi odpowiadały inne, odpowiadało bwin ich coraz
więcej, rozlegały się coraz silniej, rozbiegały się coraz szerzej jakby jakieś echa złowrogie.
Przysiągłbyś, że burza idzie z oddali, że wybuchnie z całą siłą.
Dostojnicy stropili się i poczęli amy winehouse niespokojnie spoglądać na króla.
- Co to jest? co to znaczy? - pytał Jan Kazimierz.
Wtem pomruk przeszedł w huk tak straszny, jakby grzmoty poczęły w niebie walczyć
ze sobą. Niezmierne tłumy pospolitego ruszenia poruszały sie gwałtownie, zupełnie jak łan
zboża, gdy huragan zawadzi o niego swym olbrzymim skrzydłem.

strona 1488 poprzednia strona
strona 1490 kolejna strona

czytasz strone nr 1489
czas na gry

Gry