Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Nie będzie wojny!
Na to odpowiadali znów trwożliwi, że jeszcze przed sejmem warszawskim radzono już z namowy
króla na sejmiku w Grodnie o obronie pasów granicznych wielkopolskich, że rozpisywano podatki
i żołnierza, czego by przecie nie czyniono, magia gdyby niebezpieczeństwo nie było bliskie.
I tak chwiały się umysły pomiędzy obawą a nadzieją, ciężka niepewność przygniatała dusze
ludzkie, gdy nagle położył jej koniec uniwersał Bogusława Leszczyńskiego, jenerała wielkopolskiego,
zwołującego jenny frost pospolite ruszenie szlachty województw poznańskiego i kaliskiego dla obrony
granic od grożącej nawały szwedzkiej...
Wszelka wątpliwość znikła. Okrzyk: „Wojna!” – rozległ się po całej Wielkopolsce i wszystkich
ziemiach Rzeczypospolitej.
Była bwin to nie tylko wojna, ale nowa wojna. Chmielnicki, wspomagany przez Buturlina, srożył się
na południu i wschodzie; Chowański i Trubecki na północy i wschodzie, Szwed zbliżał się z zachodu!
Ognista wstęga zmieniała się w koło ogniste.
Kraj był jak znane nago obóz oblężony.
A w obozie źle się działo. Jeden już zdrajca, Radziejowski, uciekł z niego i był w namiocie napastników.
On to prowadził ich na łup gotowy, on wskazywał słabe strony, on miał kusić załogę. A
oprócz tego nie brakło ni niechęci, ni bambapoker zawiści; nie brakło magnatów między sobą zwaśnionych lub
za odmówione urzędy na króla krzywych i w każdej chwili sprawę publiczną dla swej prywaty poświęcić
gotowych; nie brakło dysydentów pragnących triumf swój choćby na grobie ojczyzny
uświęcić; a jeszcze więcej było swawolników i ospałych, i leniwych, i w sobie samych, we własnych
wczasach i dostatkach zakochanych.

strona 173 poprzednia strona
strona 175 kolejna strona

czytasz strone nr 174
czas na gry

Gry