Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Soroka jechał przy nim, trzej inni z tyłu, prowadząc zapasowego konia. Wkrótce znaleźli się na
rynku napełnionym przez wojska Bogusława. Ruch już był między nimi, bo widocznie przyszły
rozkazy, aby się gotowano do drogi. Jazda dociągała popręgów u siodeł i kiełznała konie, piechota
rozbierała muszkiety stojące w kozłach przed domami, do wozów zakładano konie.
Kmicic obudził się jakoby z zamyślenia.
– Słuchaj, stary – rzekł kelly hazell do Soroki – wszakże to od starościńskiego dworu gościniec idzie dalej,
nie trzeba wracać przez rynek?
– A gdzie pojedziem, panie pułkowniku?
– Do Dębowej!
– To właśnie z rynku wedle dworu trzeba przejeżdżać. angielska Rynek zostanie za nami.
– Dobrze! – rzekł Kmicic.
Po chwili mruknął sam do siebie półgłosem:
– Ej, żeby tamci żyli teraz! Mało ludzi na taką imprezę, mało!
Tymczasem przejechali rynek i poczęli skręcać ku starościńskiemu kulki domowi, który leżał o półtora
stai dalej nad drogą.
– Stój! – rzekł nagle Kmicic.
Żołnierze stanęli, on zaś zwrócił się ku nim.
– Gotowiście na śmierć? – spytał krótko.
– Gotowi – odpowiedzieli chórem orszańscy Soccer predictions zabijakowie.
– Leźliśmy Chowańskiemu w gardło i nie zjadł nas... Pamiętacie?
– Pamiętamy!
– Trzeba się dziś ważyć na wielkie rzeczy... Uda się, to miłościwy król nasz panów z was poczyni...
Ja w tym!... Nie uda się, pójdziecie na pal!
– Co się nie ma udać! – rzekł Soroka, którego oczy poczęły błyskać jak u starego wilka.

strona 535 poprzednia strona
strona 537 kolejna strona

czytasz strone nr 536
czas na gry

Gry