Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Niech Bóg zmiłuje się nade mną... Wolę
gorzeć! Wolę stokroć gorzeć... bo i tak bym gorzał, gdybym przy was został. Nie mam nic do stracenia...
Ale to przynajmniej na sądzie boskim powiem: „Nie wiedziałem, na com przysięgał, a
gdym zmiarkował, poker texas hold em że na zdradę ojczyźnie, na zgubę imieniowi polskiemu przysiągłem, tedym
przysięgę złamał... Teraz mnie, Panie Boże, sądź!”
– Do rzeczy! do rzeczy! – rzekł spokojnie książę Bogusław.
Lecz pan Andrzej oddychał ciężko i jechał czas jakiś w milczeniu, gry stare z namarszczoną brwią i
okiem wbitym w ziemię, jak człowiek nieszczęściem przygnieciony.
– Do rzeczy! – powtórzył książę Bogusław.
Kmicic zbudził się jakoby ze snu, potrząsnął głową i mówił:
– Wierzyłem księciu hetmanowi, jakbym ojcu rodzonemu serial nie wierzył. Pamiętam tę ucztę, gdy to
nam pierwszy raz powiedział, że się ze Szwedem połączył. Com ja wtedy przecierpiał, com przeszedł,
Bóg mi policzy! Inni, zacni ludzie, ciskali mu buławy pod nogi, przy ojczyźnie się oponując,
a jam stał jak bet and win pień, z buławą, ze wstydem i z hańbą, w upokorzeniu, w męce... bo mi do oczu powiedziano:
„zdrajca!” I kto powiedział!... Et!... lepiej nie wspominać, bym się zaś nie zapamiętał;
bym nie oszalał i waszej książęcej mości zaraz tu w łeb nie strzelił... quiniela Wyście to, wy, zdrajcy, sprzedawczyki,
wyście mnie do tego doprowadzili!
Tu pan Kmicic począł patrzeć strasznym wzrokiem na księcia i nienawiść wybiła mu z dna duszy
na twarz, na kształt smoka, który wypełznął z pieczary na światło dzienne, a książę Bogusław
patrzył na junaka spokojnym, nieulękłym okiem, na koniec rzekł:
– Owszem, panie Kmicic, to mnie zajmuje.

strona 550 poprzednia strona
strona 552 kolejna strona

czytasz strone nr 551
czas na gry
Jeśli znudziła cie lektura książki czas na relaks. Zagraj w gry komputerowe! Gry online są wspaniałą rozrywką ćwiczącą relaks. Grając w gry strategiczne lub gry rpg rozwijasz wyobraznie i inteligencje. Graj do rana, graj w najlepsze gry.

Gry