Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Obaj rozmawiali przy mnie po nie-
miecku, nic się mojej obecności nie strzegąc, gdyż nie myśleli, abym mógł ich mowę wyrozumieć,
którą ja z dzieciństwa znając tak dobrze jak i polską, to wymiarkowałem, że Weyhard instygował,
aby wróżka klasztor zająć i do skarbca się dostać, na co od króla otrzymał pozwolenie.
– I waszmość to na własne uszy słyszałeś?
– Tak, jako tu stoję.
– Stanie się wola boska! – rzekł spokojnie ksiądz.
Kmicic zląkł się. Sądził, że ksiądz sexy dessous nazywa wolą boską rozkaz króla szwedzkiego i o oporze
nie zamyśla, więc rzekł zmieszany:
– W Pułtusku widziałem kościół w szwedzkich rękach, żołnierzy w karty w przybytku bożym
grających, beczki piwa na ołtarzach i niewiasty bezwstydne bet and win z żołnierzami.
Ksiądz wciąż patrzył prosto w oczy rycerza.
– Dziwna rzecz – rzekł – szczerość i prawda patrzą ci z oczu...
Kmicic spłonął.
– Niech tu trupem padnę, jeśli to nieprawda, co mówię!
– W każdym razie ważne to wieści, fotki nad którymi naradzić się wypadnie. Waszmość pozwolisz,
że poproszę tu starszych ojców i kilku zacnej szlachty tu u nas teraz mieszkających, którzy
nas radą w tych okrutnych czasach wspierają. Waszmość pozwolisz..
– Chętnie przed download nimi to powtórzę.
Ksiądz Kordecki wyszedł i po kwadransie wrócił z czterema starszymi ojcami.
Wkrótce potem wszedł pan Różyc-Zamoyski, miecznik sieradzki, człowiek poważny; pan
Okielnicki, chorąży wieluński; pan Piotr Czarniecki, młody kawaler o groźnej, marsowej twarzy,
podobien do dębu ze wzrostu i siły, i kilku innej szlachty różnego wieku.

strona 765 poprzednia strona
strona 767 kolejna strona

czytasz strone nr 766
czas na gry

Gry