Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Lecz on się nie zjawił. Natomiast w półtora miesiąca później przyszedł do panienki posłaniec z
listem, jakiś obcy człowiek, nikomu nie znany. List był od Kmicica, pisany w następujące słowa:
„Sercem ukochana, najdroższa, gry nieodżałowana Oleńko! Wszelkiemu to jest przyrodzone stworzeniu,
a zwłaszcza człowiekowi, choćby i najlichszemu, że za krzywdy swoje mścić się musi, a
kto by mu co złego uczynił, tedy on mu tym samym rad płaci. A że ja wyciąłem multi lotek tę hardą szlachtę,
to Bóg widzi, iż nie stało się to z żadnego okrucieństwa, ale dlatego, że towarzyszów moich –
wbrew prawom boskim i ludzkim – bez uwagi na ich młodość i wysokie urodzenie, tak nielitościwą
śmiercią pomordowali, admiralbet jaka by ich nigdzie, nawet u Kozaków lub Tatarów, spotkać nie mogła. Nie
będę też zaprzeczał, że i gniew mnie pracvie nadludzki opanował, ale któż będzie się dziwił gniewowi,
który w krwi przyjacielskiej rozlanej początek bierze? typy Duchy to śp. Kokosińskiego, Ranichiego,
Uhlika, Rekucia, Kulwieca i Zenda, w kwiecie wieku i sławy niewinnie posieczonych,
uzbroiły ramię moje wtedy właśnie, gdym – świadczę się Bogiem! o zgodzie jeno i przyjaźni ze
wszystką polska szlachtą laudańską zamyślał, chcąc żywot mój cale odmienić, wedle słodkich rad twoich.
Słuchając skarg przeciw mnie nie odrzucaj i mojej obrony i osądź sprawiedliwie. Żal mnie teraz
tych ludzi w zaścianku, bo może i niewinnym się dostało, ale żołnierz, mszcząc się krwi bratniej,
niewinnych od winnych odróżnić nie umie i nikogo nie respektuje.

strona 98 poprzednia strona
strona 100 kolejna strona

czytasz strone nr 99
czas na gry

Gry